2009-11-23

Calvin en Hobbes is ook planeethoppers

Ek is versot op Bill Watterson se uitbeelding van die avonture van Calvin en Hobbes. Gereeld skaterlag ek soos ek die daaglikse strokies volg. Onlangs het hierdie twee verspotlike karakters 'n draai by Mars gaan maak. Die onderliggende gevoelens het so goed gepas by die motivering van hierdie blog, dat ek net nie kon weerstaan om dit hier vir julle beskikbaar te maak nie. Lekker lag.


2009-10-11

Die Nagtelike Sterresweef

Het jy al ooit oornag by 'n plaashuis in die platteland, of in 'n tent langs die strand naby 'n ver-af kusdorpie; weg van die besige, raserige stadslewe met straatlampe wat heelnag jou oë verblind? Dan sou jy dalk ook, soos ek, verstom kon staan (of sit) en ure lank opkyk na die biljoene, nee ontelbare, ogies wat flikkerend, verleidend terugloer na jou vanuit die enorme groot sterreruim.

Omtrent presies 'n jaar gelede, het ek en 'n goeie vriend 'n avontuurlike padtoer beleef en die eerste aand by Colesberg in die Karoo op 'n gasteplaas oornag. Dit was die eerste keer in 'n baie lang tyd, en sedertdien, dat ek so baie sterre kon aanskou.

Ek het vantevore genoem van Google Sky waarmee jy op jou rekenaar die sterreruim van effens nader kan beskou. Ek het sopas afgekom op GigaGalaxy Zoom waar jy 'n effens ander uitkyk op die volledige nagruim kan kry, asook meer inligting oor verskeie areas van die sterreruim vir diegene wat belangstel. Vergroot die prentjie so ver as wat jy kan en kyk net hoeveel sonspikkels jy op jou skerm kan sien. Ek vind dit nogal moeilik om te glo dat nie 'n enkele een van daardie sonne deur 'n lewensvatbare planeet (dalk selfs met ander lewensvorme) omwentel word nie.

Volgens 'n artikel by ScienceDaily, was dit die inisiatief van die Fransman, Serge Brunier, om al daardie foto's te neem en beskikbaar te maak as deel van die viering van die Internasionale Jaar van Sterrekunde. Die van julle wat meer in fotografie belangstel, sal dalk wil weet dat die foto's geneem is met 'n Nikon D3 digitale kamera, en met behulp van 'n toestel wat die beweging van die aarde kanselleer. Jy kan meer daaroor lees in die artikel.

2009-08-31

How to make money

Welcome to the first installment of my discourse on general economic principles and how it affects you and me as individual economic participants. According to my previous explanation, I have decided to compose this series in English, since it contains information that is universally applicable, but presented quite differently from any other literature on economics that you may find elsewhere (I think).

Be warned however, that I am by no measure an expert on economics. I rely purely on my limited knowledge and my imperfect logical deductive reasoning abilities.

In staying true to the general theme of this blog, I must mention that I have developed a keen interest in economics as it relates to my ability to build a star ship, with which I can travel to other planets that orbit other stars. And, we all know that star ships cost a lot of money, especially in light of the fact that we still need to research (and hopefully discover) and develop the appropriate technologies to actually build one. I am also somewhat curious to know how we might do transactions with any alien life that we may encounter on our future voyages.

The Earth is littered with all kinds of recipies, charms and self-help books that presumably explain how to make lots of money. But have you ever stopped for a moment to think about where money comes from and why we actually need it?

Let me take you a short while back in time to the first monetary transaction (or how I imagine it would have happened). Suppose there was once a farmer, called Abraham, growing wheat crops and baking bread from the flour that he got after harvesting and milling. Also suppose that Abraham had a neighbour, called Bartholomew, who was a dairy farmer with cows aplenty. Normally, Bartholomew enjoyed eating his cheese on a slice of bread and had an agreement with Abraham to exhange one jar of milk for one loaf of bread, since Abraham also fancied having some milk in his coffee.

But, one year the rains were scarce and the wheat grew sparse, so Abraham had very little stock of bread. Abraham couldn't sell all his bread anymore, or else he would starve. And one jar of milk would not sustain him equally. So, Bartholomew proposed to pay with two jars of milk and two blocks of cheese to get his loaf of bread, since bread has become his staple food without which he would surely starve. (Note how the principle of supply-and-demand increases or decreases the value of products.)

Soon, Abraham became tired of having cheese and milk all the time. But, Bartholomew still needed his bread. So, Abraham devised a cunning plan and told Bartholomew that he can get his loaf of bread in exchange for a little token. This token would serve as a contract, stating that Abraham may exchange it back for two jars of milk and two blocks of cheese at any time of his choosing. The idea spread like wildfire and pretty soon everybody was exchanging tokens for resources. And a funny thing happened. Suddenly Abraham was not limited to getting milk and cheese for his tokens. This was convenient, since he never acquired a liking to milk and cheese again. Instead he used his tokens to buy fruits and desserts. He also invested in some newly invented tools with which he could channel water from the river and increase his crop yields. By making more bread, he would be able to sell to more people and get more tokens in exchange.

But there remained a big problem with the token system. You had to remember the value of each individual token. In some communities, they used valuable objects as tokens, and they ended up negotiating the value of their tokens at each transaction. So, at some point in time, another clever mind invented a standardised monetary system, in which tokens had a fixed, predetermined value.

Today our tokens are little pieces of paper or metal coins, without intrinsic value, but they still symbolise a contract between a buyer and a potential seller. The seller will always agree to the value of the token, although the value of the product being sold may still fluctuate. And once you have taken goods from the seller, he/she will agree to accept your token.

And this is how you make money: Everytime there is the potential for resources to be exchanged, money is created. So, in order to get more money (or even to grow a country's economy), all you need to do, is acquire exchangeable resources. As soon as people want those resources, your money will start flowing in. It's funny, but this concept is fundamentally equivalent to stealing, unless you exchange something of equal value upon acquisition (which defeats the purpose). It also reminds me about how certain countries became exceedingly wealthy by colonising and effectively plundering half of the undeveloped world. They understood this principle very well.

So now you have to ask yourself: what kinds of exchangeable resources can you acquire that other people will want to buy? Typical resources are farming and mining products. Farming acquires resources by tapping nutrients from the ground (or stealing it unless you replenish it with fertiliser or compost) and energy from the sun. Mining acquires resources by cutting and gathering pieces of rock (or stealing it from the Earth). Artisans can acquire skills by which they can trade in the resource of time through delivering some kind of service. And, certain skills may be more valuable than others.

I hope you have now gained some insights into (or refreshed what you knew all along about) some of the fundementals of economics based on money. Of course, this is not the complete picture, and there are many more aspects that I would like to share, but that is to be continued in another entry.

2009-08-16

Intelligent aliens too plentiful

As humans, we often ponder the probability of intelligent alien life existing somewhere else in the known universe. Some even dismiss the idea as a total impossibility.

A while back, I had a short discussion with a friend or two about the nature of intelligence. What exactly do we understand about the idea of being intelligent or a life form having intelligence? Where does intelligence start? Is a tiny ant intelligent if it can work with its fellow ants to build gigantic ant hills? Is a dog intelligent for understanding your commands and being able to execute them, or even just puff at you and turn its head away in disbelief of your arrogance? What about monkeys that can do basic math, or wild orangutans that have their own culture and technology?

We often attribute increasing levels of intelligence to increasing brain sizes and complexity. With such reasoning, would the enormous brains of whales and elephants not make them more intelligent than us puny little humans? Just because we can easily kill them doesn't mean that they are less intelligent, but only that we are more violent. Who is to say that whale intelligence is not simply beyond our comprehension? Maybe in their songs they are debating the stupidity of the human race or lamenting the havoc that we wreak to their once beautiful world.

And what about our own race? Even we humans have varying levels of intelligence. Since the same is true for other primates, you may even consider the possibility that some apes are smarter than some humans.

Thinking about all this prompted a fleeting synaptic commotion in my head about our never-ending search for extraterrestrial intelligence. And, I realised that it is really a misnomer to be searching for intelligent aliens. They may well be very plentiful, but like whales, might not give a moment's thought to building shelters and trade routes and communication satellites or even any technology at all. What we are actually seeking, are industrious aliens. Or rather industrious, intelligent aliens, since ants have also proven to be fairly industrious.

And, it seems that there might even be a better chance of finding them than our previous calculations suggested.

[What's that funny-looking language on the rest of this blog? See the explanation that I posted previously.]

[If you are interested in using the alien picture, please download it from the original website, since you will need to read the license agreement.]

2009-07-12

Ek en my huisie

Ek het 'n konsep ("draft") van hierdie inskrywing 'n hele jaar gelede hier op Blogger gestoor (19 Junie 2008, om presies te wees). Maar, siende dat ek juis nou die mylpaal in my lewe bereik het waar ek ernstig kan begin soek na 'n huisie (nou goed dan, eerder 'n woonstelletjie), het ek dit goedgedink om daardie elektrone so bietjie af te stof en hulle aan die gang te skop sodat hulle 'n slaggie weer kan rondrits en uiteindelik hierdie woorde na jou rekenaar-/selfoonskerm kan bring.

Vatevore het ek besin oor hoe 'n volledig toegeruste ruimteskippie effektiewelik ook my huisie kan wees: 'n huisie wat ek kan parkeer in enige land van my keuse, ongeag of daar enige infrastruktuur of wetstoepassing van enige aard is. Dis 'n ideale tuig om op 'n vreemde planeet ook te gaan woon.

So kom ons bou vir ons 'n ruimteskippie.

Ek wil begin met 'n basiese ontwerp. Ek gaan eers net al die noodsaaklike dele van die ideale ruimteskippie lys en dan kan ons soos die tyd verloop kyk hoe ons elke deel gaan bou en integreer in 'n volledige skippie. Terwyl ons nog nie nou al 'n ruimteskippie kan bou nie, sal hierdie jou wel 'n paar idees gee oor wat 'n mens kan doen om jou bestaande huis te omskep in iets baie na aan 'n ruimsteskippie.

Hier is die dele wat ek dink absoluut noodsaaklik is vir 'n ruimteskiphuisie:
  1. 'n romp (nee, nie die tipe wat vrouens dra nie)
  2. lewensondersteuningstelsel
    • vir basiese oorlewing
    • stoorplek vir lug, water en kos met gepaardgaande meters wat kan aandui as voorrade min raak
    • stelsels wat kan seker maak dat die lug, water en kos veilig is om te verbruik (dit moet byvoorbeeld dodelike kieme en gifstowwe kan opspoor en onskadelik maak)
    • stelsels wat gebruikte lug, water, kos en vullis / afval moet verwerk en herwin tot 'n nuttige vorm (ons wil sekerlik nie die heelal bestrooi met ons gemors nie? yuck!)
    • ons skippie sou ook vars water kon opvang wanneer dit reën, vir 'n bietjie afwisseling met herwinde water
    • beligting wat so goed werk soos sonlig om ons te help met instandhouding van vitamien D voorrade
    • dalk ook 'n groentetuin vir daardie kere wat ons vir lang tye nie by die winkel kan uitkom nie; ons mag dalk selfs gesonde kos kan kweek met kunsmatige beligting
  3. sekerheid-/beskermingstelsel
    • sodat niemand jou huis kan steel en wegvlieg daarmee nie
    • ook noodsaaklik om te verhoed dat 'n wilde beer of marsmannetjie by jou voordeur instap en probeer om jou oor die kop te slaan terwyl jy rustig besig is om 'n koppie tee saam met jou gunsteling storieboek te geniet
    • ingesluit hierby is 'n outomatiese toesig-/waakstelsel met 'n alarm sodat jy vinnig kan padgee as dinge bietjie warm onder die kraag begin raak, of anders sodat jy jou buurmense kan roep dat julle gewere kan saamspan
    • ons moet dalk ook kyk of ons 'n stelsel kan installeer wat plofstof kan opspoor en onskadelik stel
  4. kragopwekkingstelsel
    • 'n ruimteskippie het vanselfsprekend een-of-ander vorm van energie nodig om al die stelsels aan die gang te hou, veral die lewensondersteuning- en aandryfstelsels
    • die kragopwekkingstelsel moet weerstandig wees teen enige skade wat opgedoen kan word - ons wil ten minste darem 'n SOS met twitter kan stuur en dan oorleef totdat die ambulaansskip opdaag
    • dit mag dalk help as die skippie meer as een tipe kragopwekker kan gebruik
    • die stoor van energie (soos met 'n battery) kan ook nuttig wees indien kragopwekking heeltemal ophou werk
    • dit alles help natuurlik ook vir immuniteit teen effekte soos "load shedding"
    • ingesluit moet daar ook 'n energiemeter wees wat vir ons kan aandui wanneer ons weer 'n draai by die vulstasie moet maak, en ook om ons te waarsku as ons te veel warm water gebruik wanneer ons stort, of die lugverkoeler (Youtube 6:32 minute) onnodig laat loop
  5. leefruimte
    • slaapplek
    • kosmaakplek
    • eetplek
    • skoonmaakplek
    • werkplek
    • kuierplek
    • speelplek
    • en moenie vergeet van kunsmatige swaartekrag nie
  6. aandryfstelsel
  7. beheerstelsel
    • om te sorg dat al die ander stelsels goed werk en alles glad verloop tydens 'n lang reis na nêrens
    • sluit in 'n navigasiestelsel [dankie FrancoisM vir die skakel] om op koers te bly, of weer op koers te kom as ons die pad 'n bietjie byster raak of sommer net interessante draaie by tropiese eilandplanete gaan maak
    • iets soos 'n semi-intelligente rekenaarbrein kan nuttig wees
    • ons sal waarskynlik ook 'n gemaklike koppelvlak (Youtube 3:40 minute) benodig om die beheerstelsel te bestuur
  8. noodgevaltoerusting
    • vir wanneer dinge rêrig skeefloop
    • 'n noodhulpkamer
    • suurstoftenks om net vir oulaas nog 'n paar asems te skep
    • dryftoerusting vir ingeval ons in 'n see beland
    • gereedskap vir brandbestryding
    • termies geïsoleerde komberse waarin jy kan wegkruip teen die yskoue van die buitenste ruim of die bibberkoue van 'n ysplaneet
Ek hoop ek het nou die belangrikstes gedek, maar as jy iets oplet wat ek gemis het, los gerus 'n opmerking.

Toevallig het ek ook hierdie week afgekom op 'n storie van 'n 16-jarige seun van Kanada wat eersteprys gewen het in 'n NASA kompitiese met sy verslag oor hoe om 'n nedersetting in die ruimte te bou vir menslike bewoning. Die kern elemente in sy verslag (PDF, 20Mb) is dieselde as wat ter sprake is by die bou van 'n ruimteskiphuisie, en hy dek die onderwerp nogal breedvoerig. Dis werklik verstommend om te sien hoe ver so 'n skoolkind se kennis strek.

2009-06-01

Eendag as ek jonk is: Beter as Botox

[Ek het nie bedoel om so baie hierdie keer te skryf nie, maar lyk my daar was baie om te sê :) ].

In my inleiding tot die onderwerp, het ek 'n kortlys gemaak van areas wat verjeuging op 'n praktiese vlak betrek. Voor ek aanstap na die ander areas, wil ek eers nog 'n klompie interessante ontdekkings met julle deel rondom die kwessie van voorkoms.

Ons het almal onlangs gehoor hoe goed die neurogifstof [die Engelse "neurotoxin" klink beter] Botox werk vir die verbetering in voorkoms van sommige prominente politieke figure. En, daar is geen twyfel dat dit werk nie. Ek het egter 'n probleem met die meganisme waarop dit werk. Ek hou nie vreeslik van die idee om 'n gifstof onder my gesigvel in te spuit wat my spiere verlam en op so 'n manier keer dat ek plooie in my gesig kan trek nie. Tot dusver het ons nog geen bewyse [volg hierdie skakel! en die oorsponklike berig] van enige permanente skade wat deur hierdie gifstof veroorsaak kan word nie, maar ek wil liewer nie kanse vat nie.

Dankie tog dat daar binnekort 'n alternatiewe behandeling na vore kan kom wat dalk net so effektief is, maar sonder die nadele, en waarvan die positiewe effekte langer sal hou. 'n Groep kanker navorsers het ontdek dat dit moontlik is om belangrike vetselletjies onder die vel te laat groei deur die werksaamheid van die RHAMM proteïn te verhinder. Sulke vetselletjies raak verlore met ouderdom en hierdie nuwe selletjies kan nou die slote in 'n mens se voorkop opvul vir 'n meer permanente herstel in voorkoms.

Navorsing in ander velde wys ook na verdere moontlike behandelings vir verouderde vel, soos bv. 'n ondersoek om vas te stel hoe die matige gebruik van alkohol uiteindelik 'n positiewe uitwerking het tydens 'n hartaanval. Hierdeur is gevind dat die ALDH2 ensieme, wat normaalweg die gifstowwe in alkohol onskadelik maak, ook 'n bydrae maak om skade te verminder wat deur vrye radikale veroorsaak word.

Een studie het gevind dat anti-oksidante waarskynlik nie 'n beduidende rol speel in die verlenging van 'n mens se lewensverwagting nie, anders as wat baie produkte op die mark beweer. Maar ander ondersoeke het al definitiewe resultate gewys van hoe sekere anti-oksidante wel 'n belangrike rol speel in bv. die voorkoming van sonskade in die vel. Ek sal daarvan hou as hulle dit sommer met sonskermroom kan kombineer. Net nogal jammer daardie arme laboratorium muisies moes so die pyn van sonbrand ervaar.

Maar hoe het enige van die bogenoemde enige praktiese nut vir ons? Wel, natuurlik nog niks tot dusver nie, maar dit gee ons darem 'n blik op die moontlikhede wat in die nabye toekoms voorlê. :)

Op 'n meer praktiese noot, dan: daar is gevind dat die Brits-vervaardigde kosmetiese middel, "Boots No7 Protect & Perfect Intense Beauty Serum" 'n beduidende verbetering in die voorkoms van plooie kan hê met gebruik oor 'n 12 maande tydperk. Die room stimuleer die vervaardiging van fibrillien-1 proteïne in die vel wat elastisiteit verbeter. Die ondersoek is wel bevonds deur die vervaardiger van die room, maar dit blyk darem dat goeie wetenskaplike metodes gevolg is. Hopelik was daar nie enige korrupsie betrokke nie. ;) Ek kon nog nie met 'n Google soektog uitvind of enige Boots No7 produkte in SA beskikbaar is nie, maar ek sal 'n ogie oophou wanneer ek weer by die winkelrakke verbystap.

Dit word geensins in die berig genoem nie, maar dit lyk of die aktiewe bestandeel in hierdie room die einste retinol is waarvan ek in 'n vorige inskrywing vertel het. Met verwysing na daardie inskrywing, moet ek ook noem dat ek nie die onderwerp vantevore goed genoeg verstaan het nie. Retinol word blykbaar omgeskakel na retinoïensuur en te veel van laasgenoemde in jou liggaam kan negatiewe gevolge hê. Gelukkig het ons ingeboude meganismes om te keer dat dit gebeur, behalwe met sekere siektes. Beide retinol en retinoïensuur is deel van 'n groep molekules, genaamd retinoïdes.

Met daardie vorige inskrywing het ek ook genoem dat ek die "Men's Expert Vita Lift Complete Anti-Ageing Moisturising Cream" met "Pro-Retinol" van Loreal Paris uit probeer het [wat 'n mondvol!]. Wel, dis so te sê 'n jaar later en ek wag nou nog vir die sigbare resultate. Ek vermoed wel dat daar 'n verbetering in die fynste lyntjies op my gesig is, maar ek mag my dalk ook net verbeel.

2009-05-26

Inhaal

Dié van julle wat my effens beter ken sal dalk bewus wees van die feit dat ek gedurig omtrent 'n maand agter is met my nuuslesery. My gunsteling bron, ScienceDaily (waarvan daar skakels oor omtrent al my inskrywings hier rond gestrooi lê), kan tot 50 artikels 'n dag uitskop, waarvan omtrent 10% tot 20% nogal heel interessant is. Tot my nadeel, in hierdie geval, is ek 'n baie nuuskierige persoon en my belangstellings strek wyd. Ek kan dus maklik vasgevang word in hierdie wêreld van wetenskapskennis met 'n wye verskeidenheid van onderwerpe wat op my Google Reader skerm verby rol. Ek ervaar dit soos 'n verhaal met 'n plot wat elke dag 'n rapsie meer van sy raaisels oopvlek. Ek kan nie wag om te sien wat môre onthul sal word nie. Maar, ongelukkig stap die lewe aan en moet ek darem ook aandag gee aan ander, meer belangrike aktiwiteite, soos om saam met vriende te kuier. :) Dus het ek nou al tegnieke begin ontwikkel om slegs die mees interessante artikels uit te filtreer. Ek struikel maar nog soms.

So het dit dan ook al in die verlede gebeur dat vriende vir my tydige, Planeethoppertjie-waardige nuus aanstuur en ek dan eers 'n maand later dit weer in my gunsteling nuusbron raakloop (omdat ek agter is met die leeswerk). As jy my Planeethoppertjie inskrywings volg, sal jy weet dat ek meestal ook bietjie agter raak met nuwe bydraes. Met hierdie inskrywing wil ek dus 'n bietjie inhaal.

Hierdie sluit aan by my onlangse twee inskrywings oor sterrekunde en die soek na planete:

Mnr. Muller het verlede jaar vir my 'n skakel gestuur waar vertel word van 'n aantal super-aardbolle wat by nabygeleë sterre gevind is. Ek het natuurlik later dieselfde nuus by 'n ander artikel gelees. Ons weet egter nog nie of ons hierdie planete sal wil besoek nie, want ons het nog geen manier om uit te vind hoe die toestande op die oppervlak lyk nie. En met 'n skamele 10 tot 50 dae in 'n jaar lyk dinge nog nie baie belowend nie. Dink net wat die seisoene maak! Wat ons wel weet, is dat sulke planete volop is en dit mag dalk daarop dui dat ander kleiner planete soos ons eie Aarde ook volop kan wees.

Francois M het verlede maand vir my 'n berig gestuur oor argiefmateriaal van die Hubble ruimteteleskoop wat afgestof is en ingespan is om planete te vind. Met nuwe wiskundige tegnieke kon die ondersoekspan reg daar in daardie ou foto's al ten minste een planeet raaksien (alhoewel nie 'n nuwe een nie) - sonder dat ons ooit eens geweet het dat dit daar sienbaar is. Nou wonder 'n mens wat skuil in die res van al die ou foto's. Weereens het ek daardie storie ook later by 'n ander artikel raakgeloop. Francois M het vir my nog 'n ander skakel ook vantevore gestuur, maar dit pas eerder by 'n ander inskrywing wat ek nog sal maak.

En dan het ek ook 'n bietjie nuwe (of liewer ou) nuus uit my eie leeswerk:

Wetenskaplikes het nou 'n tegniek uitgedink om planete te identifiseer waar daar alreeds lewe bestaan, of ten minste 'n mate van plantegroei. Die tegniek maak gebruik van die eienskap van ligpolarisering, soos wat jou "polaroid" sonbril ook doen, en hoe plante wat chlorofil bevat ligstrale op spesifieke maniere polariseer.

Soos ek genoem het, is ek bietjie agter met my skryfwerk hier. Hou gerus hierdie ruimte dop, vir verdere afdelings oor hoe mens jonk word, hoe mens geld maak, en hoe mens jou eie ruimteskippie bou!